Plan spłaty długów nie wymaga arkusza kalkulacyjnego ani aplikacji za sto złotych miesięcznie. Wystarczy kartka, długopis i godzina spokoju. Zacznij od spisania wszystkich zobowiązań: pożyczki, karty kredytowe, raty, zaległości czynszowe. Przy każdym wpisz kwotę pozostałą do spłaty, oprocentowanie i minimalną miesięczną ratę. Ten pozornie banalny krok działa, bo przestajesz zgadywać, ile naprawdę jesteś winien.

Kolejny etap to wybór metody. Dwie sprawdzają się najlepiej. Pierwsza, zwana kulą śnieżną, każe spłacać najpierw najmniejszy dług, potem kolejny, niezależnie od oprocentowania. Działa motywująco, bo szybko zamykasz pierwsze zobowiązanie. Druga, lawina, skupia się na najdroższym długu, czyli tym z najwyższym oprocentowaniem. Oszczędza więcej pieniędzy, ale wymaga cierpliwości. Wybierz tę, którą wytrzymasz psychicznie, bo żadna metoda nie działa, jeśli porzucisz ją po dwóch miesiącach. Jeśli chcesz uporządkować całą swoją sytuację finansową, nie tylko same długi, zajrzyj do materiału o tym, jak krok po kroku do lepszych finansów osobistych prowadzi przez budżet, poduszkę bezpieczeństwa i pierwsze inwestycje.

Gdy metoda jest wybrana, ustal stałą kwotę, którą co miesiąc przeznaczasz na nadpłatę. Nie musi być duża. Nadwyżka z budżetu, dodatkowe zlecenie, sprzedane rzeczy z szafy. Ważne, żeby wpływała regularnie i szła na jeden wybrany dług, a nie rozpraszała się na wszystkie po trochu. Płać minimalne raty na pozostałe zobowiązania, żeby nie narastały odsetki karne. Do tego dochodzi rezerwa na nieprzewidziane wydatki, choćby tysiąc złotych, żeby nagła naprawa pralki nie zepchnęła cię z powrotem na początek.

Na koniec kontrola. Raz w miesiącu zapisz, o ile zmniejszyło się saldo każdego długu. Widoczny postęp to najlepsze paliwo. Jeśli po kilku miesiącach metoda nie przynosi efektu, zmień ją, zamiast się poddawać. Plan spłaty to nie umowa na całe życie, tylko narzędzie, które ma cię doprowadzić do momentu, w którym odsetki przestają rządzić twoim budżetem.