Moc pieca kominkowego nie jest wartością, którą wybiera się na wyczucie. Zbyt słaby nie ogrzeje wnętrz w chłodne dni, zbyt mocny będzie się dusił przy ograniczonym dopływie powietrza, a to prowadzi do szybszego osadzania się sadzy i kreozotu w kominie. Punktem wyjścia jest kubatura, czyli objętość ogrzewanej przestrzeni, a nie sama powierzchnia podłogi. Dwa domy o identycznym metrażu mogą mieć różną wysokość pomieszczeń i zupełnie inne zapotrzebowanie na ciepło.

Podstawowe przeliczenie jest proste: przyjmuje się, że na każdy metr sześcienny ogrzewanej przestrzeni potrzeba od 30 do 40 watów mocy. Dla domu o powierzchni 120 m² i wysokości 2,6 m daje to kubaturę około 312 m³, czyli zapotrzebowanie w przedziale 9,4–12,5 kW. Górna granica dotyczy budynków słabo ocieplonych, ze starą stolarką okienną i bez rekuperacji. Dolna wystarczy w nowym, szczelnym domu. Warto pamiętać, że piec pracuje najefektywniej, gdy nie jest przewymiarowany — wtedy spalanie przebiega w wysokiej temperaturze, a spaliny oddają ciepło, zanim trafią do komina. Jeśli zastanawiasz się, jak pogodzić instalację z układem pomieszczeń, przydatne mogą okazać się wskazówki zebrane w materiale o tym, jak połączyć Dom i Piec Kominkowy, bo rozmieszczenie urządzenia wpływa na realny zasięg ogrzewania.

Do samej kubatury trzeba doliczyć kilka korekt. Dom wolnostojący traci więcej ciepła przez ściany zewnętrzne niż lokal w zabudowie bliźniaczej. Duże przeszklenia, brak ocieplenia stropodachu czy wysoka sala z antresolą podnoszą zapotrzebowanie o 15–25 procent. Z drugiej strony rekuperacja i dobre ocieplenie pozwalają zejść z mocą poniżej wyliczonego minimum. Osobno rozpatruje się pomieszczenia, które piec ma ogrzewać bezpośrednio — jeśli ma obsłużyć cały dom przez kanały dystrybucji powietrza, moc musi być wyższa niż przy ogrzewaniu samego salonu.

Producent podaje moc nominalną i zakres regulacji, ale realna wydajność zależy od gatunku drewna i sposobu palenia. Sezonowane drewno liściaste o wilgotności poniżej 20 procent daje znacznie więcej ciepła niż świeże. Przy doborze warto więc patrzeć nie tylko na liczbę kilowatów, lecz także na sprawność i pojemność komory spalania. Zbyt duża komora w małym domu to problem, bo trudno w niej utrzymać stabilny, wydajny płomień. Rozsądny zapas mocy to około 20 procent ponad wyliczone zapotrzebowanie — więcej nie ma sensu.